مناجاتهای اطفال نازله از قلم حضرت عبدالبهاء
هواللّه
ای پاك یزدان این نهالان جویبار هدایت را از باران ابر عنایت تر و تازه فرما و نسیم ریاض احدیت اهتزازی بخش و به حرارت شمس حقیقت جانی تازه عطا نما تا نشو و نما نمایند و روز به روز ترقّی كنند و شكفته گردند و پُر بار و برگ شوند.
ای پرورگار جمله را هوشیار كن و قوّت و اقتدار بخش و مظاهر تأیید و توفیق فرما كه در نهایت برازندگی در بین خلق محشور شوند. تویی مقتدر و توانا
هواللّه
ربّی ربّی كودكم خُردسال از پستان عنایت شیر ده و در آغوش محبّتت پرورش بخش و در دبستان هدایت تعلیم فرما و در ظلّ عنایتت تربیت كُن، از تاریكی بِرَهان، شمعِ روشن كن، از پژمردگی نجات داده گُلِ گلشن فرما، بنده آستان كُن و خُلق و خوی راستان بخش، موهبتِ عالمِ انسانی كن و تاجی از حیاتِ ابدیه بر سر نِهْ. تویی مقتدر و توانا، تویی شنونده و بینا.
هواللّه
خداوندا مهربانا كودكانیم بینوا و طفلانیم در نهایتِ فقر و فنا. ولی سبزه جویبار توئیم و نهالهای پُرشكوفه بهارِ تو. از رَشَحاتِ سَحابِ رحمت طراوتی بخش و از حرارتِ آفتابِ موهبت نشو و نما احسان فرما، از نسیمِ حدائقِ حقایق لطافتی عنایت كن و در بوستانِ معارف درختانِ پُربَرگ و بار فرما، در اُفُقِ سعادتِ ابدی نجومِ ساطعُ الاَنوار كن و در انجمنِ عالمِ انسانی چراغهای نورانی فرما.
پروردگارا اگر بنوازی هر یك شهبازِ اوجِ عرفان گردیم و اگر بگذاری بگدازیم و به ضرر و زیان گرفتار شویم. هر چه هستیم از توئیم و به درگاهت پناه آریم. تویی دهنده و بخشنده و توانا
